Een grote, zo compleet mogelijke bloemlezing van Rotterdamse poëzie, zowel oud als nieuw.

Dit is de korst langs de kruin van de aarde waar de zee kalend land wegslaat en de kusten kamt.
Hier is alles groter. Ik ben neergestreken in Sint Petersburg, nu steen waar moeras stond; Een stad
die veel ouder lijkt dan ze zal worden. Wie zegt dat Neva de slagader is van dit lichaam heeft haar
nooit met schemering in de ogen gekeken. Ik vraag me af hoeveel mannen ze heeft verleidt en
hoeveel van die mannen in haar schoot of ergens anders een stad hebben gesticht. Toch voel ik ook haar pijn, ze is al driehonderd jaar zwanger en het kind wordt alsmaar groter. Ik voel het
schoppen, slaan en kloppen

langs de buikwand; staan 's nachts hier de bruggen open. Nu is het nog licht maar in de winter
komt het duister vroeger, langer, trekt strakke lijnen rond de stad; Bakent af met grote koepels en
stenen muren waar eens bos en marsland lag. Nu is het een seizoen zonder nachten en het leven
beweegt zich over en naar de Nevsky Prospekt. Ik heb er op een bankje gezeten en een krant
gelezen die ik voor vijftig roebels kocht van een straatventer, je ziet er daar zoveel van.
Het is grappig toch, hoe snel een glimlach alweer herinnering wordt.