Van glas en kristal
De mensen lijken vandaag wel van glas.
De pop die ik ben loopt glazig door straten.
Hij kijkt een passerende man even aan
die barst en daarna aan gruizels valt.
Een vrouw wekt de schijn van een spiegel
die beslaat van gezamenlijk hijgen.
Een zwerver zegt me: “Zoek geen ruit
maar een etalage van ervaring.”
Zijn kristal blijkt enkel en alleen
aandacht voor mij in dit glazen moment.
Zijn kristal blijkt enkel en alleen
maar een etalage van ervaring.
Een zwerver zegt me: “Zoek geen ruit
die beslaat van gezamenlijk hijgen.
Een vrouw wekt de schijn van een spiegel
die barst en daarna aan gruizels valt.”
Hij kijkt een passerende man even aan.
De pop die ik ben loopt glazig door straten.
De mensen lijken vandaag wel van glas.
Joz Knoop
30 december 1957
Joz Knoop (1957) woont en werkt in Rotterdam. Als dichter geeft hij, hoewel hij veel en met liefde over zijn stad schrijft, meer buiten dan binnen de stadsgrenzen voordrachten in poëzie. Hij ontving in 1993 de Rotterdam Award, in 1997 de Dunya poëzieprijs en werd in 2000 verkozen tot de dichter van dat jaar bij Jambe te Delft. In 2004 stond Joz in de nationale slamfinale in Doornroosje, omdat hij de slam in januari te Amersfoort wist te winnen.
