Wakker
Ik word wakker en strek me uit
naar een pols die er niet is
De douche is leeg, ik heb het weer gedroomd
Ik sta op, vul het koffiefilter, verwelkom de prikkelende geur
open een pakje met shag, haal er een plukje uit, verdeel dat
over het vloeitje, lik het dicht en
steek het aan
Ik blader door een schrift totdat ik een lege bladzijde vind
klik een afgekloven pen aan, schrijf mijn droom op
Dan werp ik het van mij af
Het landt in een hoek naast een plant boven op een stapel
losse aantekeningen
Ik raap mijn boeken bijeen op mijn bureau, kom terug met
een kop koffie en studeer met de ellebogen naast mijn oren
Pas in de avond hoor ik het weer
Er worden mij dingen beloofd die het daglicht niet waar
kan maken
Ik verlies mijn bewustzijn aan ranke slierten
wil ik leven of wil ik dromen?
Joris Lenstra
26 januari 1977, Zwolle
"Tijdens de Franse les gestuit op de poëzie. Ze kwam mij voor als Pegasus, het ontembare vliegende paard geboren uit de liefde van de immense zee en een beeldschone dame die indirect benaderd moest worden en door haar hoogmoed haar eigen ondergang bewerkstelligde.
Ik had altijd gedacht Frans zo snel mogelijk te laten vallen, nu heb ik er eindexamen in gedaan.
Vervolgens alles gelezen wat mij aansprak of interessant leek. Zodoende terechtgekomen bij de Amerikaanse dichters Allen Ginsberg en Walt Whitman.
‘Song of Myself’ van Whitman vertaald. Vervolgens Jack Kerouac, Oscar Wilde en Lawrence Ferlinghetti.
Mijn poëzie schrijf ik over de, zoals Milan Kundera het verwoord heeft: ‘lyrische ik, vol verbijstering over zijn eigen ziel en vol verlangen om die verbijstering te uiten’."
Gedichten gepubliceerd in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Ballustrada, Digther en in enkele bloemlezingen (Ode aan, uitgeverij Passage; Experiment in Vormgeving, uitgeverij Kontrast).
