Een grote, zo compleet mogelijke bloemlezing van Rotterdamse poëzie, zowel oud als nieuw.

Ze is niets voor jou, want een fladderaar als zij
kan niet denken aan een langere termijn.
Één moment kan alles zijn, euforie, maar verandert dan in

spijt.
Het bevalt een tijdje maar dan komt de spanning tot een

einde.
Ze is bang zich toe te wijden aan iets
en zorgt krampachtig dat ze niet haar vrijheid verliest.
Dus zelfs wanneer jij haar versiert en het klikt,
zal ze zweren dat niet aan jou ligt...

Ze laat zich leiden door, whatever, waar ze zin in krijgt.
Maar wat ze onderneemt, heeft zelden een begin of eind.
Ze kan zich laten gelden als er prikkels zijn.
Zo'n type dat liever zapt als jij een film kijkt;
te vluchtig om vangen, berucht om haar verlangen,
nooit geleerd de lage vruchten daar bewust te laten

hangen.
Een meisje dat de kleuren van haar haren graag verandert.
Te impulsief om ooit iets rustig aan te vangen.

Ze verzint, ze verslindt, ze is een vlinder.
Begin er niet aan vrind, iedereen bemint 'r.
Ze is spontaniteit, ze is spanning, ze is waaien met de wind.
Windt mannen om haar vinger, weet niet waar ze aan

begint.

Ze bevindt zich in het dichterlijke midden tussen vrouw en

kind,
vandaar dat ze makkelijk vertrouwen wint.
Maar uiteindelijk gaat ze onstuimig heen,
omdat ze het benauwend vindt als je haar de ruimte geeft.