Een grote, zo compleet mogelijke bloemlezing van Rotterdamse poëzie, zowel oud als nieuw.

Je had alle gaatjes gedicht. Vallen gezet.

Tijd zijn beloop gelaten. Afgewacht.

Geen muis leek meer in huis.

Maar wát dan in je ooghoek daarjuist?

Waanbeeldje, trippelend over het tapijt,

vol drang tot verwerkelijking, met appetijt.

Knaagde weer de twijfel tussen je oren...

Had hij in jouw hoofd soms een holletje,

van waaruit hij de wereld in piepte?

Besef dan, kleine muis, jij hoort niet thuis

in de werkelijkheid, zij staat vol vallen.

Je bent er zó geweest. Blijf maar onwaar,

imaginair, mijn kleine hersenschim.

In mijn hoofd is het wel niet werelds,

maar je blijft er heel, en ongedeerd.