Rotterdamse Daken
De Sint-Laurenstoren, grijs en nors
als een ouderwetse schoolmeester
Bekeek ik thuis liever niet op de ets
van M. de Jongere (ongenummerd)
Te streng, te ontoegankelijk, een straf
om die met je blik te moeten beklimmen
Het ging mij, tien of elf jaar oud, om
de daken in het dal van de stad
Daken van steen, van koek, van lood,
alle daken van betoverd papier
Kleuren die je nauwelijks zag: roestend
oranje, blauwgrijs, vermolmd bruin
Fijne lijntjes van dakpannen die
wegliepen naar wat ik niet kende
Het verleden van vooroorlogse mensen,
verdwenen bij het bombardement
Uit: Reizigers voor alle richtingen, 2004
