Aan Koosje, aan Teun.
Ik sta in mijn werkplaats
Hannah komt aangelopen
en zegt – Teun is dood –
We staan stil.
Koosje schrijven zeg ik
Dat ik op hem gesteld was, zegt
Hannah.
Ik weet niet hoe je het schrijft,
troost.
Ik weet wel dat je wist dat
Teun,
dat Teun dood zou gaan,
maar
hoe schrijf je troost.
Jan Wagenaar
1947, Culemborg
Bescheiden (brief)dichter en groot poëzieliefhebber, die eind jaren '60 in Dordrecht belandde. Sinds zijn eerste stappen op het Poetry International Festival is hij nooit meer opgehouden met het festival bezoeken noch het lezen, schrijven en voordragen van zijn poëzie. In 2018 was Jan Wagenaar één van de meereizende dichters op de Poëziebus en werkt aan een bundel 'briefgedichten' die in 2019 is verschenen.
